اورلیا
ژرار دو نروال، از تأثیرگذارترین نویسندگان سوررئالیست فرانسوی است. اورلیا را میتوان به نوعی سفرنامۀ روحی نروال به شرق دانست، سفرنامهای همراه با ذهن جنونآمیز نویسنده. این کتاب در زمان خودش در تقابل با عقلگرایی مدرن فرانسه قرار گرفت بود. کتاب اورلیا و در مجموع خود نروال تاثیر زیادی بر جنبشهای سورئالیستی گذاشتند. آندره برتون که از ستایشگران او بود، دربارۀ نروال گفت: «روح سوررئالیسم در نروال حلول کرده بود». اهمیت ژرار دو نروال در ادبیات فرانسه بیشتر به این دلیل است که او اولین کسی بود که اشراق را وارد رمان فرانسه کرد. شباهتهای بیشمار بین هدایت و نروال (بهخصوص نزدیکیهای بنیادین «بوف کور» و «اورلیا»)، جدلها و سوءتفاهمهای زیادی را میان اهالی ادبیات بهوجود آورده است و با وجود این که روژه لسکو از اتفاقی بودن این همانندیها خبر داد، هنوز هم بر سر تأثیر و تقلید «بوف کور» از «اورلیا»، آرا و اختلافهای بسیاری وجود دارد.
بازمانده
«بازمانده» رمانی نوشته چاک پالانیک نویسنده معروف آمریکایی است. او پس از انتشار رمان «باشگاه مشتزنی» و گرفتن جوایز ادبی متعدد، مشهور شد. دیوید فینچر، کارگردان آمریکایی در سال ۱۹۹۹ بر اساس این رمان فیلم fight club را ساخت.
«بازمانده» که اولین بار در فوریه ۱۹۹۹ منتشر شد داستان فردی به نام «تِندر برانسون» است. او پیرو یک مذهب ساختگی به نام «کریدیسم» است که عقاید خاصی درباره ازدواج و مرگ دارند. آنها همیشه منتظر پیامی از طرف خدا هستند که به آنها بگوید کی خودشان را به او برسانند. یعنی خودکشی کنند.
بازی
|چاپ دوم|
دومنیکو استارنونه، نویسنده، فیلمنامهنویس – و روزنامهنگار ایتالیایی در فوریه 1943 در ساویانا، شهری در نزدیکی ناپل متولد شده است. او تابهحال 22 کتاب به زبان ایتالیایی نوشته که ترجمههای مختلفی از آثارش در سراسر دنیا منتشر شده است. همچنین 3 اثر مهم او توسط جومپا لاهیری نویسندۀ مشهور هندی-آمریکایی به انگلیسی ترجمه شده است. استارنونه چندین فیلمنامۀ موفق برای کارگردانهای ایتالیایی نوشته و برندۀ جوایز ادبی بسیاری بوده است. کتابهای او در ایتالیا همواره پرفروش بوده و او یکی از مشهورترین نویسندگان معاصر ایتالیایی است. عدهای اعتقاد دارند، استارنونه نویسندۀ کتابهای «النا فرانته» دیگر نویسندۀ مشهور ایتالیایی است که هویت او بر همگان پوشیده است.
***
استارنونه در «بازی» مواجههای غیرمعمول بین دو ذهن سرسخت را به تصویر میکشید. رویارویی دانیله مالاریکو، تصویرگری که زمانی موفق بوده و احساس می کند که قدرت و خلاقیت هنریاش در حال محو شدن است، در برابرنوۀ چهار سالهاش. جومپا لاهیری در مقدمۀ ترجمۀ انگلیسی این کتاب میگوید: «بازی یک «ترکیب ادبی فوقالعاده بازیگوش» از رماننویس معتبری است که بسیاری او را یکی از بزرگترین نویسندگان زندۀ ایتالیا میدانند.»
بعدازظهر یک نویسنده
هانتکه در این کتاب از یک ترس صحبت میکند، ترس قطع شدن ارتباطش با زبان و قوه تکلمش، و البته عدم توانایی برای ادامه دادن به کار (نویسندگی) و زندگی. بعدازظهرِ این نویسنده از مرکز یک شهر بینام اروپایی شروع شده و به حاشیههای شهر که میتوان آنها را لبههای رویا و خواب و یا مرزهای زبانی قلمداد کرد، کشیده میشود. او در این مسیر سؤالات زیادی هم از خودش میپرسد: «اصلاً نویسندگی چه جور کسب و کاری است؟ مگر در این قرن چنین شغلی هم وجود دارد؟ چه کسی میتواند مدعی باشد که یک هنرمند است و جایگاهی را هم برای خودش در این دنیا دست و پا بکند؟»
***
پیتر هانتکه (1942)، نویسنده و نمایشنامهنویس پیشرو اتریشی و برندۀ جایزۀ نوبل ادبیاتِ سال 2019 است. او با آفرینش آثاری نو و نامتعارف و تغییر نشانهها و روابط بین شخصیتها شیوههای بدیعی به کار گرفت و به تجربهگرایی دست زده است. هانتکه در آثار خود از شیوههای نوآورانهٔ درهم شکستن مرزهای زمان و استفاده از اشیاء و رویدادهای عادی برای تصویر اسطورههای نهان در دل آنها سود جسته است. او یکی از جنجالبرانگیزترین نویسندگان آلمانیزبان است که جوایز زیادی را از 1973 تاکنون دریافت کرده و شخصیتهای مهم ادبی و هنری موافق یا مخالف او بودهاند. شخصیتهایی که در رمانها و داستانهای هانتکه زندگی میکنند، در آستانهای از جنون و عقل هستند. آنها دغدغههای اگزیستانسیالیستی دارند.
پایان دنیا؛ داستانهایی از آخرالزمان
در این کتابِ آخرالزمانی، نویسندگان معاصری چون نیل گیمن، نورمن اسپینراد، لستر دل رِی، رابرت شکلی، رابرت سیلور برگ، جان ویندم، پل اندرسون، جورج آر. آر. مارتین و آرتور سی. کلارک پایان دنیا را به تصویر میکشند و هر داستان به جزئیات تخریب و فروپاشی وهمآور سیاسی، اجتماعی و محیطی جهان ما میپردازد.
***
در انتهای دالانهای تاریک آینده، انسان پایان قصۀ نژادش را تلخ مخیل میکند؛ جنگهای هستهای، نابودی محیط زیست، نبرد با نژادی برتر، مهاجرت از زمین و بسیار پایان شوربختانۀ دیگر. بهگواه راویان آخرالزمان، دست قهار تقدیر آنچه را عمری به جد و جهد بسیار از آن میگریختیم را بر سر راهمان قرار میدهد؛ نابودی حیات بشر. پایانها بر هم پیشی میگیرند تا سیطرۀ نام خود را در تاریخ کهکشان ثبت کنند. اما هنوز هم بر رد پای آنان که در دل تاریکیِ آیندهای موهوم بهدنبال کورسویی میگردند، غبار امید هست. نژاد بشر را حتی وهم زندگی، زنده نگه میدارد.
پشت درهای بسته
پشت درهای بسته نام رمانی نوشته بی. ای. پاریس است. داستان کتاب پشت درهای بسته، دربارهی زندگی زوجی است که همه حسرت موفقیت و خوشبختیشان را میخورند اما غافل از اینکه حقیقت ماجرا، چیز دیگری است.
کتاب پشت درهای بسته، رمانی روانشناسانه و ماجراجویانه است. این اثر را میتوانید با ترجمهی ارغوان اشتریمطالعه کنید.
چمدان
سرگئی دولاتوف در 3 سپتامبر 1941 در اوفا، پایتخت جمهوری باشقیرستان در اتحاد جماهیر شوروی متولد شد؛ خانوادۀ او در آغاز جنگ جهانی دوم از لنینگراد (سن پترزبورگ کنونی) تخلیه شده بودند. مادرش ارمنی بود و ویراستاری میکرد و پدرش کارگردان تئاتر بود. دولاتوف در دانشگاه دولتی لنینگراد تحصیل کرد اما پس از دو سال و نیم، تحصیل را نیمه کاره رها کرد. او در لنینگراد با شاعران اهل این شهر، یوگنی راین، آناتولی نایمان، جوزف برادسکی و الکساندر نی آشنا شد. بعد به ارتش شوروی فراخوانده شد و مدتی بهعنوان نگهبان زندان یک اردوگاه امنیتی خدمت کرد. بعدتر روزنامهنگار شد و در مجلات و روزنامههای مختلف لنینگراد فعالیت کرد.
***
دولاتوف در رمان «چمدان» با زبانی ظریف و طنزآلود دارد بخشهای مهم زندگیاش را با نگاهی به محتویات چمدانی که با آن مهاجرت کرده بازگو می کند. او با چمدان زندگی دراماتیکی را آغاز میکند و در این مجموعه داستان که پیوندهایی هم با یکدیگر دارند به بررسی شرایطی میپردازد که در آنها قرار گرفته است. «چمدان» با نوستالژی کمیک آغشته به شوخطبعیِ گاهاً تلخ دولاتوف، رمانی بهشدت انسانی و لذتبخش است. خواندن این رمان درک لایههای انسانی و زندگی را راحتتر می کند.
سرگئی دولاتوف هریک از داستانهای کتاب چمدان را با یادآوری یک خاطره بسط میدهد؛ از خاطرهی خواستگاری و ازدواج گرفته تا مراجعهی مأمور کا. گ. ب برای سردرآوردن از کار یک نویسندهی سوئدی. گویی دولاتوف پس از سالها از بیرون به تمام این ماجراها نگاه میکند و از نقطهنظری طنزآمیز به تحلیل و بررسی آنها میپردازد. سرگئی کتاب چمدان را با این سوالات به پایان میبرد: «تموم این سالها توی کشورم چی به دست آورده بودم؟ خروجیم چی بوده؟ این حجم از آشغال؟ یا چمدونی از خاطرات؟» او موقعیتی را که در آن قرار دارد، پایان سفر نمیداند و به چمدانهای بعدی و سفرهای بیپایان میاندیشد.
خورشید همچنان میتابد
آنتونی ری هینتون در کتاب خورشید حتماَ میتابد: چگونه زندگی و آزادی را در بند اعدامیها یافتم، ماجرای واقعی زندگی خود، که به مدت سی سال در بند اعدامیها به جرم نکرده گرفتار بود را به تصویر میکشد. داستانی واقعی از امید و انتظار برای عدالت.
آنتونی ری هینتون (Anthony Ray Hinton) در 29 سالگی به جرم قتل و سرقت دستگیر شد و سی سال تمام برای آزادی و انتظار دیدن دوباره درخشش نور خورشید جنگید. او در بند اعدامیها و در همنشینی همیشگی با مرگ، ایمان و امید را باز یافت. کتاب خورشید حتما میتابد (The sun does shine: how I found life and freedom on death row) داستانی شگفت انگیز و دلگرم کننده است که ایمان ما را به نیکی ذاتی بشریت باز میگرداند
دختری که از چنگ داعش گریخت
کتاب دختری که از چنگ داعش گریخت اثر فریدا خلف، روایتی از درد و رنج و در عینحال امید و اراده برای زندگی است.
ماجرای واقعی فریدا خلف دختر ایزدی که به دست داعش اسیر شده و چند ماه در اسارت داعش ماند تا بالاخره توانست به
همراه دوستانش از اردوگاه نظامی داعش فرار کنند.
دوباره بیدارشدن در زمان مناسب
کتاب دوباره بیدار شدن در زمان مناسب نوشته جاشوا فریس نویسنده رمان درخشان بینام است که در سال ۲۰۱۴ از جمله نامزدهای جایزه من بوکر شده است. این اثر، قهقههای ناگهانی و بلند در میان پوچیهای دنیای مدرن و سوالهای بنیادین معنی زندگی، عشق و درستی است و آن چنان جذاب است که همانند مسابقات ناتمام و طولانی استقامت دوچرخه سواری فرانسه شما را با خود تا انتها میکشاند.
جاشوا فریس (Joshua Ferris) نویسنده این کتاب با نخستین اثرش «آنگاه به پایان رسیدم» توانست جایزه «پن» ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۷ را که از سوی بنیاد همینگوی اهدا میشود، به دست آورد. پیش از این، رمان «بینام» او در ایران منتشر شده است.
راز مادرم
او مادری بینظیر است، بهترین مادر دنیاست. اما برای نجات دیگران جان من را به خطر انداخت
رییس ایستگاه
جیرو آسادا :: سامره عیاسی
::
جیرو آسادا (متولد 1951)، با نام اصلی کوجیرو ایواتو، از برجستهترین چهرههای ادبیات معاصر ژاپن است. او پیش از آنکه به نویسندگی روی آورد، زندگی پرفرازونشیب و مشاغل مختلفی را تجربه کرد. همین تجربیات غنی، به او درک عمیقی از روان انسان و پیچیدگیهای زندگی بخشیده است.
آسادا در نویسندگی بهسرعت به شهرت رسید و در ژانرهای متنوعی از رمانهای تاریخی تا درامهای انسانی، آثاری ماندگار خلق کرد. او استاد برانگیختن احساسات عمیق و به تصویر کشیدن زندگی آدمهای معمولی با نثری روان و گیرا است. شخصیتهای او اغلب افرادی در حاشیه هستند که با گذشتۀ خود، با حس فقدان یا با بار سنگین وظیفه و تعهد دستوپنجه نرم میکنند. او استاد یافتن «معجزات کوچک» در دل واقعیتهای تلخ و روزمره است. نثر او ساده و بهشکلی فریبنده آرام است؛ اما لایههای زیرین آن سرشار از نوستالژی برای جهانی در حال زوال و احترامی عمیق برای سنتها است.
آثار او جوایز متعدد دیگری نیز کسب کردهاند و بسیاری از آنها به فیلم و سریالهای موفقی تبدیل شدهاند که نشان از جایگاه ویژۀ او در قلب فرهنگ ژاپن دارد.
«رییس ایستگاه» که در سال 1997 معتبرترین جایزۀ ادبی ژاپن، یعنی جایزۀ نائوکی را برای او به ارمغان آورد، چکیدۀ هنر نویسندگی آسادا محسوب میشود. داستانهای این مجموعه و بهویژه داستان «رییس ایستگاه»، نمونۀ کاملی از توانایی او در آمیختن واقعگرایی سرد با لحظاتی از زیبایی اثیری و فراواقعی هستند. آسادا در این کتاب با مهارتی کمنظیر، به مضامین بنیادینی چون تنهایی، خاطره، مرگ و معنای یک عمر پایبندی به یک وظیفه میپردازد.
فروش کتاب «رییس ایستگاه» در ژاپن به تیراژ 5/2 میلیون نسخه رسیده و مارگارت آتوود نویسندۀ مشهور، این کتاب را ستایش کرده و برای ترجمۀ انگلیسی کتاب، مقدمه نوشته است.
زندگی خانوادگی
آخیل شارما( -1971)، نویسندهی هندی-آمریکایی است و همانطور که خودش میگوید بعد از نوشتن هفت هزار صفحه در طول دوازده سال توانست صاحب رمانی به نام زندگی خانوادگی شود، رمانی که براساس تجربهی شخصی نویسنده نوشته شده است.
زندگی خانوادگی داستان خانوادهای هندی است که به سودای پیشرفت و ثروت به آمریکا مهاجرت می کند. اما آمریکا شرایطی جز این را برایشان رقم میزند. خانوادهای که رد فرهنگ، زبان، آداب و رفتار هندی همچنان در جسم و جانشان است. زندگی این خانواده را پسر کوچک خانواده از کودکی روایت میکند. روایتی شیرین و جذاب از مهاجرت، عشق، اندوه، خستگی و البته امید.
زندگی خانوادگی در سال 2014 یکی از 10 رمان برتر سال به انتخاب نیویورک تایمز شد. این رمان در سال 2015 برنده جایزه فولیو شد که به بهترین رمان انگلیسی سال داده میشود.
زنی که هایکو میسرود
زنی که هایکو میسرود :: دومان بهرامی
::
سیچو ماتسوموتو متولد 1909 در ژاپن است. او استاد بیچون وچرای رمان جنایی ژاپن بود؛ نویسندهای خودآموخته و پر کار که اولین اثر خود را در چهل سالگی منتشر کرد و با انتشار آن مرز میان معما، واقعیت و نقد اجتماعی را درنوردید.
کاوش او در روانشناسی انسانی و حالوهوای پس از جنگ ژاپن همراه با خلق رازهای پیچیده و تاریک ماتسوموتو را به یکی از تحسینشدهترین و پرفروشترین نویسندگان ژاپن تبدیل کرد. او با خلق آثار پرتعلیق، ژانر جنایی را متحول کرد و هنوز نامش با هیجان، راز و کشف حقیقت گره خورده است.
::
ماتسوموتو در سال 1950 جایزۀ معتبر ادبی آکوتاگاوا و در سال 1970 جایزۀ کیکوچی کان را دریافت کرد. از آثار متعدد او میتوان از مجموعۀ داستان کوتاه «زنی که هایکو میسرود» و رمانهای «قطار سریعالسیر توکیو»، «مکان آرام»، «سوءظن»، «نقطۀ صفر» و … نام برد.
صف
صف، داستانی هجوآمیز است در ردیف ادبیات ابزورد و رئالیسم جادویی در توصیف جامعهای تمامیتخواه و دیوان سالار و آزار و شکنجهی مردمی که تحت دیکتاتوری حاکم زندگی میکنند .
بسمه عبدالعزیز، نویسندهی زن مصری، روانپزشک، فعال حقوق بشر و هنرمند تجسمی (ملقب به یاغی) در سال ۲۰۱۳، سه ماه بعد از به قدرت رسیدن اخوانالمسلمین در مصر، با نوشتن این داستان کنایهآمیز، تلاش دولت برای نزول شأن انسانی هموطنانش و اعمال زور در برابر اعتراضهای مردمی را پیش چشم خوانندگان آورد. او در این کتاب پروپاگاندای حکومتیای را نشانه گرفته که در جهت مهار مردم دست به تخریب تاریخ و نگارش دوبارهی آن به دلخواه خود میزند.
***
مرگ یک خردهبورژوا
فرانتس ورفل، در سال 1890 در پراگ، قلمرو سلطنتی بوهمیا، در یک خانوادهی ثروتمند چشم به جهان گشود. او نمایندهی اکسپرسیونیسم (سبکی پر از استعاره، نمادین همراه با لحن چکشی) بوده و یکی از نویسندگان دویچتبار یهودی است که کتابهایش توسط حزب نازی، در سال 1933 سوزانده شد. از میان آثار وی میتوان به «مقتول مقصر است»، «چهل روز از موسی داغ» و «سرود برنادت» اشاره کرد.
***
فیالا، افسر گارد امنیتی امپراتوری اتریش، مقامش را پس از جنگ جهانی اول از دست داده است. نگرانی او از آیندهی خانواده، اجازه نمیدهد شعلهی حیاتش -علیرغم نزدیکشدن مرگ- خاموش شود. او میخواهد خانواده را که نماد دنیای در حال فروپاشی است، نجات دهد.
میان دو جهان؛ فرار از استبداد، زندگی زیر سایه صدام
زینب سلبی نویسندۀ عراقی و بنیانگذار سازمان بینالمللی زنان برای زنان، در کتاب میان دو جهان، از زندگی زیر سایهی استبداد صدام حسین و تحمل زخمهای دائمی روحش میگوید. دوستی اجباری پدر و مادر آزاداندیش و تحصیلکردهاش با صدام، دیکتاتور دیوانه و خونخوار، خدمت پدرش علیرغم میل خانواده به صدام بهعنوان خلبان شخصی و نوسان دائمی بین فرار از چنگال پرقدرت صدام و وارد شدن به حلقهی دوستان نزدیک او، زندگی زینب را به دو پاره تقسیم کرد، گویی که او میان دو جهان میزیست. زینب سلبی با تأسیس سازمان زنان برای زنان صدای زنان جنگزده شد. پای داستان این زنان مینشست و به آنها میگفت که باید روایتشان را به گوش جهانیان برسانند و با سکوت، همهی ما بخشی از خفقان و ظلم هستیم.
همه چیز تغییر میکند
«همهچیز تغییر میکند» رمانی از جاناتان تروپر نویسنده آمریکایی است.
تروپر در سال ۱۹۷۰ در ریوردیل آمریکا متولد شد. او مدرک کارشناسی ارشد نویسندگی خلاق از دانشگاه نیویورک دارد و تاکنون ۶ رمان نوشته است. آثار او در سراسر جهان پرفروش هستند و به بیش از بیست و دو زبان مختلف ترجمه شدهاند.
«همه چیز تغییر میکند» یک داستان خردمندانه، تکاندهنده، طنزآمیز، عاشقانه و درواقع یک کار برتر از یک استعداد جدید در عرصه نویسندگی است.
وقتی برگشتم خانه باش
اِلچین صفرلی نویسندۀ جوانی است که در سالهای اخیر به خاطر افکار و نوشتههای فیلسوف مآبانهاش جایگاه ویژهای در دل طرفداران رمان و کتابخوانها باز کرده است.
او مارس 1984 در شهر باکو ، قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، متولد شد. از همان دوران کودکی به داستاننویسی علاقهمند بود، تا اینکه در سن 12 سالگی شروع به انتشار نوشتههای خود در مجلات مخصوص کودک و نوجوان کرد. تحصیلات عالی خود را در رشتۀ خبرنگاری در دانشگاه بینالمللی آذربایجان به پایان رساند. صفرلی آثار خود را به زبان روسی مینویسد.
. کتاب “وقتی که برگشتم خانه باش” رمانی تغزلی و البته تاثیرگذار در میان آثار زندگینامه نویسی نویسنده محسوب میشود، این رمان که در سال 2017 به چاپ رسید در قالب نامههایی نوشته شده است که یک پدر برای دختر از دنیا رفتۀ خود مینویسد.
